Archiwa tagu: Dzień Dziecka Utraconego

Pamiętajmy

 

298077_2139005071848_1147795830_31940312_64617221_n(1)

Mamy córkę Otylkę, Motylka naszego Ukochanego (*)(*)(*)

Nasza Iskierka zaczęła chodzić do przedszkola, na razie na zajęcia przygotowujące z rodzicami, były też inne mamy i zaczęłyśmy rozmawiać o naszych pociechach. Bardzo często spotykam się z zachwytem i zdziwieniem że mamy trzech chłopców. Aż trzech i tylko chłopców.

Nie zawsze mam potrzebę mówić.

Nie każdemu chcę mówić.

Ale dziś mówię wszystkim .

Mam córkę.

Mamy córkę.

Nasi synowie mają siostrę.

Dbam o to by pamiętali o swojej siostrzyczce.

Chcę by pamiętali.

Bo mamy córkę.

W Niebie, ale mamy córkę.

Urodziłam córkę.

I jestem mamą córeczki.

Naszej Motylki. Naszego serduszka. Aniołeczka.

Moja ukochana córka ma na imię Otylia (*)(*)(*)

Dzień Dziecka Utraconego 2017

Baloniki…

Tak bardzo brakuje mi baloników.

Otysia dała nam dziś piękne słońce, jest wprost wymarzona pogoda na baloniki…

Niestety nie było baloników. Brakuje mi takiej formy upamiętnienia dzieci. Kiedyś się w to zaangażowałam i było warto. Niebawem 1 listopada…

Piękna dziś była pogoda. Dziękuję Ci córeczko za to otulenie gorącym słońcem, dokładnie w chwili kiedy już skończyłam ogarniać nagrobek, dałaś mi znak, promienie słońca otuliły płytę i każdą literkę po kolei, i zalśniło Twoje imię Kochanie.

Kochana córeczko pamiętamy i będziemy pamiętać do końca życia (*)(*)(*)

Kochamy Cię serduszko nasze (*)

 

20171015_123750a

Właśnie dziś dostałam zdjęcie od przyjaciela… z motylkiem. Dziękuję że się Nią opiekujesz Otysiu podczas wypraw. Nie dajesz o sobie zapomnieć mała psotko :) Takie znaki są nam potrzebne jak tlen do oddychania.

***************

Czasami myślę że nauczyłam się żyć z żałobą. Czasami nawet myślę że udało mi się tą żałobę przepracować. Czasami…

I wtedy zwyczajne -”niezwyczajne” wydarzenie wywraca moje przekonania do góry nogami.

A mój stabilny pozornie świat trzęsie się w posadach.

Kiedy patrzę jak Iskierka bawi się z dziewczynką o blond włosach, którą jest oczarowany, a ta dziewczynka jest dokładnie w wieku Otysi, uśmiecham się, choć serducho w kawałkach. Ciężko mi potem dojść do siebie. Kiedy namacalnie mam możliwość widzieć co straciliśmy. Wszyscy, cała nasza rodzina, nie tylko ja mama. Cała nasza rodzinka.

Czasami myślę…

Ech

Październikowe rozterki

Jeszcze nie tak dawno sen z powiek spędzał mi dzień dziecka. Słońce, lato, lody, uśmiechy, podarunki dla moich dzieci. Dziś sen z powiek spędza mi kolejna karta w kalendarzu. Kolejny miesiąc, co dziwne wcale nie chcę go pominąć. Czekam na niego z jakimś dziwnym wręcz utęsknieniem.

Wrzesień wlecze się niemiłosiernie. Każdy kolejny dzień jest jak potworna tortura.Zamykam oczy a kiedy je otwieram ciągle jest wrzesień.

Planuję. W myślach kreślę projekt nasączony wonią martwych kwiatów. A jednak kolorowych,  a jednak radosnych, z dziecięcą niecierpliwością przebieram nogami by to było już. Bym mogła coś zrobić, ręce palą się do stworzenia czegoś niepowtarzalnego, czegoś wyjątkowego, czegoś tylko ode mnie dla Niej.

Myślę jakie kwiaty dobrać, jaką kolorystykę, by była zarówno jesienna, ale i niewinna, dziewczęca… anielska.

Koszyczek, a może floret.

Róże czy  może storczyk.

Różowe, a  może jednak białe, czy znów pastelowe odcienie jesieni.

Dzień Dziecka Utraconego.

Utraciłam znów poczucie codzienności. Przeszłość wypełnia mnie do szpiku kości.

Utracona przeszłość.

Utracona przyszłość.

Utracone chwile.

Utracone życie.

Otysiu…

DZIEŃ DZIECKA UTRACONEGO 15 PAŹDZIERNIK

Córeczko najukochańsze serduszko jesteś naszym życiem

Byłaś

Jesteś

Będziesz

W nas , w naszej pamięci , w naszych sercach , w naszym życiu wiecznie żywa

20151015_091137

 ********************************

Wieczór pachnie nostalgią…

Wspomnienia przeciskają się przez wąskie szczeliny i wychodzą z zakamarków pamięci.

Gorący płomyk tańczy w rytm ulubionej piosenki

nie jednej, kilku melodii nastrajających mnie nostalgicznie

Chyba uwielbiam ten stan, zatapiam się w delikatnej piance myśli

Celebruję tą chwilę bo chcę, bo mam prawo

w półmroku na ścianie tańczy cień

cień Anioła…

20151030_231840